Coaching

Ze was van de ene op de andere dag ziek geworden en dat duurde nu ruim anderhalf jaar. (Ze had via het UWV ook psychotherapie en andere trajecten geprobeerd) Ze kon moeilijk bij haar emoties komen, sprak heel rationeel. Toen we een genogram maakten bleek dat er aan moederskant een overlijden was waar nooit over werd gesproken. Aan vaderskant waren een aantal ziektebeelden die in elke lijn van de generatie leken terug te komen. Dit maakte het inzichtelijk.Bella stond onbeweeglijk, leek vastgevroren aan de grond. Coachee herkende hierin haar gevoel van vastzitten. Ik liet coachee een plek kiezen in de paddock en vroeg wat die haar bracht. Ze testte een aantal zinnen uit, die hoog in haar borst bleven hangen. Het was moeilijk deze uit te spreken. Ze leken innerlijk conflict op te roepen. Nodigde uit ontrouw te worden aan iets waar ze juist trouw aan wilde blijven. Bella bewoog alleen haar oren en ogen, af en toe tilde ze een voet op en stampte op de grond. Op het moment dat we de sessie beëindigde daar waar de meeste potentie leek te zitten voor herkenning in haar systeem , op deze zin antwoordde ze: ‘Ik voel geen ja, maar ook geen nee’ en ze Bella bedankte barstte er drie weilanden verder een heftige ordening los, die onze hoofden deed omdraaien. Er werd gebruld, getrapt en het duurde voort, geen van beide wilde wijken. Ik ben er niet inhoudelijk op doorgegaan, maar voor m’n gevoel was het belangrijke informatie. Ik nam het mee.

Als coach laat je bij de coachee of iets aangekeken kan/wil worden. Je kijkt samen, raakt het aan en volgt hierin de beweging. De beweging van de paarden. Daarom noemen we deze vorm van coaching bewegingsgericht en niet oplossingsgericht. Er is altijd de uitnodiging om, mocht iemand na de sessie iets willen delen om telefonisch contact te hebben over inzichten of gevoel.

Wil jij graag samen met mij en Bella naar je systeem kijken? Stuur me een pb!